This is default featured slide 1 title

This is default featured slide 2 title

This is default featured slide 3 title

This is default featured slide 4 title

This is default featured slide 5 title

ZNAMIENNA CECHA

Znamienną cechą zabawy jest to, że nic się w niej nie produkuje, ale mimo to spełnia swoją określoną rolę w życiu człowieka (od­pręża, wywołuje przyjemne emocje, rozwija). Nauka, a raczej uczenie się umożliwia zdobywanie wiedzy, usprawnia czynności człowieka, rozwija umiejętności, przygotowuje do wykonywania zawodu. Praca jest podstawowym rodzajem aktywności człowieka doros­łego. Celem jej, jako aktywności zorganizowanej i kierowanej, jest wytwarzanie dóbr, realizacja zamierzeń, zaspokajanie potrzeb i rozwijanie osobowości. Praca jest ściśle związana z uczeniem się. Obciążenie psychiczne człowieka zależy od rodzajów i kierunków jego aktywności. Niektórzy dążą do uni- I kania wszystkiego, co zakłóca ich równowagę wew­nętrzną, wywołuje napięcie, podniecenie, niepokój

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

ZAKŁÓCENIE RÓWNOWAGI

Zakłócenie równowagi między nimi stwa­rza dla człowieka sytuację trudną, która staje się ob­ciążeniem psychicznym. Zróżnicowanie zjawisk, które otaczają człowieka w środowisku oraz złożoność jego natury powodują, że aktywność jest jego zasadniczym stanem, który obja­wia się w czynnościach. Czynności człowieka wykazują przebieg ukierunkowany i zorganizowany. Stanowią one główny przedmiot badań współczesnej psychologii. Człowiek przejawia różne rodzaje aktywności. Do trzech podstawowych rodzajów aktywności zalicza się zabawę, naukę i pracę. Innym rodzajem aktywności może być działalność społeczna, polityczna lub działal­ność na terenie rodziny.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

CEL AKTYWNOŚCI

Do najbardziej elementarnych należą potrzeby bio­logiczne związane ze strukturą organizmu człowieka(np. potrzeba tlenu, wody, pokarmu, snu). Zależność człowieka od środowiska społecznego stanowi podsta­wę jego potrzeb społecznych (np. potrzeby uznania, sukcesu, przyjaźni) oraz potrzeb kulturalnych (np. mieszkania, odzieży, książki, kina). Niezaspokojenie potrzeby daje początek działaniu, które ma doprowa­dzić do jej zaspokojenia.Celem aktywności człowieka jest też wykonywanie zadań, jakie wyznacza mu środowisko. Zadania, ja­kie ma zrealizować, wymagają odpowiednich poczynań i równocześnie odpowiednich warunków. Występuje tu więc zwarty układ, w którym wszystkie elementy (zadanie, działanie, warunki) pozostają we wzajemnej zależności.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

AKTYWNOŚĆ CZŁOWIEKA

Dotychczasowe rozważania wykazały, że współczes­ne środowisko jest ogromnym zbiorem różnych jakoś­ciowo czynników i zjawisk, które mogą być źródłem obciążenia psychicznego dla człowieka. Reguluje on swoje stosunki z otoczeniem nie tylko przez przysto­sowanie się do środowiska, ale również poprzez aktyw­ne jego przekształcanie. Przystosowując się do środo­wiska i przekształcając je człowiek zaspokaja swoje potrzeby. Zależność człowieka od otoczenia pod jakim­kolwiek względem jest określana w psychologii jako potrzeba. Problem potrzeb i motywów działania jako źródeł aktywności nie jest jeszcze w psychologii zadowalająco wyjaśniony. Istnieje bogactwo definicji i klasyfikacji potrzeb. Są one ujmowane jako proces (napięcie), jako stan (niedoboru, braku) lub jako właś­ciwość.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
error: Content is protected !!